قالب آژیر پیزو، برای تولید بدنه و درب این محصول طراحی و ساخته شده، یه قالب خانواده دو کویته که هر کویته یه قطعه‌ی متفاوت (درب آژیر و بدنه آژیر) رو در یک سیکل تزریق تولید می‌کنه. جنس قطعات ABS و بدنه‌ی قالب از فولاد ۲۳۱۲ است.
سیستم پران این قالب به صورت فول پران طراحی شد؛ در واقع، با توجه به تیراژ تولید که خیلی بالا نبود، فول‌پران بودن ضرورت حیاتی نداشت، اما چون امکان اجرای آن وجود داشت و هزینه‌ی اضافه‌ای هم به همراه نداشت، همین روش انتخاب شد.
بخش‌های مهم قالب هم به صورت اینسرت طراحی شدند؛ این کار به دو دلیل انجام شد: اول، امکان ایجاد مسیر راه‌آب خنک کاری بسیار بهتری را فراهم کرد که مستقیماً روی کیفیت نهایی محصول اثر می‌گذاشت. دوم، همین طراحی اینسرتی باعث صرفه‌جویی قابل‌توجهی در مصرف فولاد هم شد.
علت انتخاب فولاد 2312 دو دلیل داشت: اول، این فولاد سختی و مقاومت بسیار خوبی دارد که عمر قالب را بالا می‌برد؛ دوم، چون جنس قطعات ABS بود و سطح ظاهری قطعه می‌بایست براق درمی‌آمد، کروم خوب این فولاد دقیقاً همین کیفیت براق و صاف را روی سطح قطعه فراهم می‌کرد. خیلی از قالب‌سازها برای کاهش هزینه‌ی ساخت قالب، از فولاد ارزان‌تر استفاده می‌کنند، اما این رویکرد منطقی نیست؛ چون فولاد ضعیف به پولیش ضعیف و پلیسه روی کار ختم می‌شود، و همین موضوع می‌تواند خودش مانع از استقبال بازار از محصول شود.
علت قرار دادن دو قطعه‌ی متفاوت از یک محصول (درب و بدنه) در یک قالب هم یک تصمیم تجاری بود، نه صرفاً فنی: تیراژ این محصول خیلی بالا نبود، و مشتری اطمینان کاملی از فروش خوب محصول در بازار نداشت. به همین دلیل، به‌جای کاهش کیفیت فولاد، هر دو قطعه در یک قالب خانواده جای گرفتند تا ریسک از‌دست‌رفتن سرمایه‌ی مشتری مدیریت شود. دقیقاً همین جاست که یک قالب‌ساز باید مشاوره‌ی درست بدهد تا مشتری بتواند تصمیم درستی بگیرد، چون معمولاً مشتری اطلاعات فنی چندانی ندارد، که البته کاملاً هم منطقی است.
