طراحی پران دو مرحلهای
برای خارج کردن قطعه، بخش مرکزی سنبه بهصورت یک قسمت جداگانه طراحی شد که با مکانیزم پران دو مرحلهای از قالب خارج میشد. پس از حرکت اولیه پران دستگاه، این بخش مقدار مشخصی جلوتر میآمد و سپس مرحله دوم پران فعال میشد تا قطعه بهطور کامل از قالب جدا شود.
برای ایجاد حرکت هماهنگ در دو مرحله، از دو سری پل، چهار میله رابط و چهار ساچمه فنردار استفاده شد. ساچمهها با کمک فنر در موقعیت مورد نظر قفل میشدند و هنگام حرکت پران، با عبور از قسمت منفی ایجادشده روی پین، امکان حرکت صفحات در کورس تنظیمشده را فراهم میکردند.
این راهکار از نظر فنی پیچیدهتر از پران معمولی بود، اما با توجه به تیراژ محدود مشتری و اینکه هدف اصلی مصرف موجودی شیشههای انبار بود، از نظر اقتصادی انتخاب مناسبی برای پروژه محسوب میشد.
اصلاح درگیری داخلی درب با شیشه
در مرحله اول، برای اینکه درب روی شیشههای مختلف بهتر درگیر شود، شدت زاویه منفی داخلی تقریباً دو برابر شد. این اصلاح باعث شد درب با تعداد بیشتری از شیشههای موجود مشتری درگیر شود.
بااینحال، تست دوم نشان داد که افزایش بیش از حد درگیری تیغهها باعث میشود باز و بسته کردن درب نیروی زیادی نیاز داشته باشد. این موضوع میتوانست استفاده روزمره از محصول، بهخصوص برای برخی مصرفکنندگان، را دشوار کند.
به همین دلیل، در مرحله بعد شدت تیغهها حفظ شد، اما در پشت تیغهها زاویهای ایجاد شد تا هنگام قرار گرفتن درب روی شیشه، تیغهها راحتتر روی سطح گلویی سر بخورند.
این زاویه باعث شد:
درب راحتتر بسته شود.
نیروی مورد نیاز برای باز کردن کاهش پیدا کند.
درب همچنان روی شیشه درگیر بماند.
آببندی مناسب حفظ شود و پودر قهوه از درب خارج نشود.
این اصلاح، نتیجه آزمون عملی و بررسی رفتار واقعی قطعه روی شیشههای مشتری بود.
پرداخت سطح و خنککاری
دیواره بیرونی قطعه با پولیش قالب اجرا شد، اما کف درب به سطح مات نیاز داشت. برای رسیدن به این بافت، قسمت مورد نظر با روش اسپارککاری انجام شد.
همچنین کانالهای خنککاری در قسمتهای نر و ماده قالب ایجاد شدند و مسیر آب بهگونهای طراحی شد که جریان مناسب در مدار برقرار باشد. نتیجه خنککاری قالب در زمان تولید مطلوب بود.